Overzicht portfolio

collectieve tuinen | Thomasvaer en Pieternel

>
>
Saskia de Wit, Thomasvaer en Pieternel, schilderij van bovenafSaskia de Wit, Thomasvaer en Pieternel, aaneenschakeling van ruimtes van binnenuitSaskia de Wit, Thomasvaer en Pieternel, rode tuinSaskia de Wit, Thomasvaer en Pieternel, grindtuinSaskia de Wit, Thomasvaer en Pieternel, krententuinSaskia de Wit, Thomasvaer en Pieternel, berkentuin met trap

Locatie: Amsterdam
In opdracht van: VVE Thomasvaer en Pieternel
Ontwerp: 1998
Uitvoering: 1999
Aangelegd door: Van Ginkel

context

Aan de noordoosthoek van de Sloterplas is een waterzuiveringsterrein getransformeerd in een woonwijk. De twee slibbakken van de oorspronkelijke waterzuivering bestonden elk uit acht trechtervormige bakken die zijn getransformeerd in twee woontorens en hun tuinen. Voor de tuinen zijn de bakken gevuld met aarde tot 2,70 meter boven maaiveld. In één van de muren is een gat gemaakt zodat de tuin  verbonden is met de buitenwereld. 

ontwerp

De restanten van de zware betonnen muren vormen het uitgangspunt voor het ontwerp van de tuinen. Van bovenaf gezien zijn de tuinen tweedimensionale schilderijen: grote kleurvlakken met de muren als omlijsting. Elke tuin heeft zijn eigen boomsoort, waardoor onder de kruinen een wereld ontstaat die van bovenaf niet te zien is, een reeks van besloten kamers met elk een eigen karakter. 

aaneenschakeling van tuinkamers

Beide tuinen hebben dezelfde opzet. Een vrolijke ‘rode’ tuin met rode wingerd, roodbladige hoge heesters. Een geheimzinnige wereld in een bosje met hoge berken verbindt de brandtrap omhoog tegen de gevel van de woontoren met  een smalle trap die afdaalt tot onzichtbare buitenwereld, tweeëneenhalve meter lager.  Een volgend bosje met boerderij-achtige, bloeiende en geurige heesters. En dan ineens een wijds wit vlak van grind, benadrukt door een enkele witgloeiende prunus met aan het einde een ranke pergola, begroeid met klimplanten. De pergola steekt hoog boven de muur uit en verbindt zo beide verborgen tuinen weer met elkaar. Ook leidt de pergola naar een vijfde tuinruimte die om  die hoek blijkt te liggen. Struikrozen en bodembedekkers bepalen deze ruimte.

dynamiek

De bestaande muren, het pad, de bomen en de pergola bepalen het kader. Daarbinnen is de beplanting voortdurend in ontwikkeling, alweer bijna 20 jaar onderhouden door één van de bewoners, die binnen het kleurschema door middel van verplaatsen, vermeerderen en wieden, voortdurend experimenteert met het wisselende evenwicht tussen spontaan opkomende planten en krijgertjes van bewoners.