Overzicht portfolio

Tuinen | Lisplein

>
>
Saskia de Wit, Lisplein, Saskia de Wit, Lisplein, Saskia de Wit, Lisplein, Saskia de Wit, Lisplein, Saskia de Wit, Lisplein, Saskia de Wit, Lisplein, Saskia de Wit, Lisplein,

Locatie: Rotterdam
Oppervlakte: 116 m2
In opdracht van: particulier
Ontwerp: 2003
Uitvoering: 2004
Aangelegd door: Boom en Tuin

Aanleiding

Twee panden in verschillende straten met aangrenzende achtertuinen zijn met elkaar verbonden door de tuinen bij elkaar te trekken. Een van de panden is in gebruik als woning, het andere heeft op de begane grond een antiquariaat, tevens kantoor, de bovenverdieping wordt verhuurd aan studenten. Door de tuinen bij elkaar te trekken ontstaat er een route tussen woon- en werkruimte. De tuinen liggen in een beschaduwd binnenterrein op veengrond; het binnenterrein ligt intussen ruim anderhalve meter onder maaiveld. De verbinding met de woning is een houten veranda, van het antiquariaat is de oorspronkelijke veranda verwijderd en vervangen door een stalen trap. Een grote kersenboom overkoepelt de tuin.

Concept

De sfeer opgeroepen door de oude kersenboom en de diepe schaduw van de tuin, wordt versterkt door een bosachtige beplanting aan te brengen: in een dicht tapijt van bodembedekkers die mogen verwilderen, vormt een aantal kleine prunussen, schijnbaar willekeurig uitgestrooid, een transparant waas door de tuin. Daarin is een reeks van vrij liggende terrassen aangebracht, verbonden door een boven het maaiveld opgetild pad. Voor de ongelijksoortige verzameling wanden is een stalen scherm met klimplanten aangebracht. Deze verschillende ‘lagen’ smeden de verspringende tuinen worden aaneen.

Wanden

Een oud speelhuis dat is getransformeerd tot schuurtje en is verplaatst naar de hoek van de tuin, is de schakel geworden tussen beide tuindelen. De wanden van de tuin zijn bedekt met stalen roosters, begroeid met twee soorten klimplanten: wingerd en blauwe regen. In het voorjaar overheerst het lila van de blauwe regen, in de zomer het groen van het blad en in het najaar de felrode herfstkleur van de wingerd. Daarachter blijven de verschillende wanden zichtbaar zodat er een eenheid ontstaat zonder de eigenheid van de verschillende delen weg te nemen.

Grondvlak

De woning is verbonden met de tuin door een glazen pui over de volle breedte van de gevel. De nieuwe veranda, de enige ruimte die ontsnapt aan de schaduw van de tuin, is vergroot, zodat het als een zelfstandige ruimte kan functioneren, een buiteneetkamer. Beneden in de tuin liggen twee terrassen van klinkertjes als losse vlakken in het tapijt van bodembedekkers. Het pad lijkt te zweven boven de beplanting, in tegenspraak met het zichtbare gewicht van de natuursteen, een ontkenning van de zwaartekracht. Het pad raakt nergens aan de tuin, hij schiet onder de trappen door en stopt voor hij de muur raakt. De verspringing in het pad is een echo is van de verspringing in de tuinen, zodat de vorm van de ruimte benadrukt wordt en ophoudt een tweedeling te zijn. Het dichte, weelderige plantentapijt, die geen onderhoud nodig heeft en een natuurlijk, soms verschuivend evenwicht heeft gevonden verwijst naar een natuurlijke bosbeplanting, de scherpe contouren van de vrij liggende terrassen en het zwevende pad horen bij het wonen en het werken. Cultuur en natuur worden direct met elkaar verbonden.